சிறிதான கவிதைத்துளிகள் !

1.

நானும் உன்னை பார்த்ததில்லை 
நீயும் என்னை பார்த்ததில்லை
அப்படி இருந்தும் - நான் 
வாழ வேண்டும் என்பதற்காய் 
ஏன் தினமும் துடிக்கிறாய் 
எனக்குள் இருக்கும் இதயமே ....."


2.
உன்னைப் பார்க்க‌
துடிக்கும்!
என்னுட‌ய‌ க‌ண்க‌ளுக்கு
எப்ப‌டி புரிய‌வைப்பேன்!
நீ '' என்னுட‌ய‌
இமை என்று!


3.
உன்னிட‌ம்
பேசிக் கொண்டு
இருப்ப‌த‌ற்காக‌!
க‌டிகார‌ங்க‌ளே“
இல்லாத‌‍"வேறு
உல‌க‌ம் ஒன்றினைத்தேடிக்“
கொண்டிருக்கிறேன்''''?


4.
அய்யோ!!
இதைவிட‌!!
என‌க்கு அம்மாவின்
க‌ருப்பை'
என‌க்கு!வெறுப்பை'
த‌ர‌வில்ல‌யே..!


5.
ஒருவ‌ர் இத‌ய‌த்தில்
இன்னொருவ‌ர்
வாழ்வ‌து ந‌ட்பு!
ஒருவ‌ர்
இன்னொருவரின்
இத‌யமாகவே
வ‌ாழ்வ‌து
காத‌ல்!
என் காத‌ல்'
அப்ப‌டித்தான்
உன்காத‌ல்????
நீதான் முடிவு
சொல்ல‌வேண்டும்!!!!


6.
ம‌ல‌ரின் ம‌ண‌ம்
தோற்கும்
உன் மூச்சுக்காற்றில்!
நில‌வின் ஒளி ம‌ங்கும்
உன் புன்ன‌கையில்!
ந‌தியோர‌த்தின் நாண‌ல்
தோற்றுப்போகும்!
நீ''நானும் போது!
அன்ன‌ம் த‌லைகுனியும்
உன்ன‌ட‌யைப் பார்த்து..!


7.
என் இத‌ய‌த்துக்கும்'
உன‌க்கும்
ஒரு ஒற்றுமை!
உண்டு!!
என்ன‌ ஒற்றுமை
தெரியுமா?
இருவ‌ருமே..
என‌க்காக‌!!
துடிப்ப‌வ‌ர்க‌ள்.


8.

உன்பெய‌ரில் அர்ச்ச‌னை
செய்ய‌ கோயிலுக்குப் போனேன்!
உன் ந‌ட்ச‌த்துர‌ம்
என்ன‌வென்று
கோயில் குருக்க‌ள் கேட்டார்'
பாவ‌ம்!
அவ‌ருக்கு தெரியுமா...?
நீ ந‌ட்சத்திர‌ம் அல்ல‌..
நில‌வு என்று.!


9.
உன் வெள்ளையுடை
போன்று!
உன்ம‌ன‌மும்'
உள்ள‌தென்று
ந‌ம்பிய‌து
என்த‌வ‌று!


10.
நீ நேசிக்கும் ஒன்று!
உன்னை விட்டு'
பிரிந்தாலும்
உன் நேச‌ம்
நிஜ‌மானால்
அது உன்னை மீண்டு
தேடி வ‌ரும்.
உற்தியுட‌ன் இரு.


11.
ம‌னுசுக்குள் இருக்கும்
மகிழ்ச்சி கூட‌
சுமைதான்'
ம‌ன‌தைத் திற‌ந்தால்
வேத‌னை கூட‌
சுக‌ம்தான்!

பெற்ற பட்டங்கள்!

யுத்தம் தந்த பட்டம் - விதவை!
சொந்தம் தந்த பட்டம் - தனிமை!
கணவர் தந்த பட்டம் - கௌரவம்!
குழந்தை தந்த பட்டம் - சொர்க்கம்!
சமூகம் தந்த பட்டம் - சகுனம்!
இனம் தந்த பட்டம் - பரிதாபம்!
வரலாறு தந்த பட்டம் - அவலம்!
வாழ்க்கை தந்த பட்டம்     -    வறுமை!
தனிமை தந்தது  -       தயக்கம்!
ஏக்கம் தந்தது    -     தாயகம்!
நான் பெறாத பட்டம் - களங்கம்!

ஒரு வரிப்பதில்!

வானவில் தோன்றுவதைப்போல
கானமயில் ஆடுவதைக் காண்பதைப்போல
கண்ணே உன் தரிசனத்திற்காய் நானிருப்பேன்
உன் நினைவில் நிமிடங்கள்
சலனமில்லாமல் கரைந்தது
நிசப்தமில்லாமல் வந்த நீ
என்ன வென்று கேட்டாய்
ஒரு வரியில் உன் பதிலுக்காய்!
ஒராயிராம் ஆண்டு காத்திருக்கலாம் என்றேன்
'இல்லை' என்பதும் ஒரு வரிப்பதிலென்றாய்!
செய்வதறியாது 'ஆம்' என்றேன் ஒரு வரியில்!!!

மௌனம்

சிரித்தாய் ஜீவனில்லை

கதைத்தாய் சுவையில்லை

பார்த்தாய் அர்த்தமில்லை

ஏனேன்று கேட்டேன்

ஒன்றுமில்லை என்று மௌனமானாய்!

மௌனத்தின் பொருள் கேட்டேன்

சலனமற்றுப் பார்த்தாய்

பார்வையில் புரிந்தது

பேசாதே என்று!

ஒன்றும்புரியாமல் சேர்ந்து விட்டேன்

உன்னுடன்

மௌனமாய்!

உனக்கு ஒன்றை சொல்ல வேண்டும்

இலையுதிர் கால வேளை
பளிங்கு போல தெரியும்
நிலாவின் மெல்லிய ஒளியில்
நிலா தரையிலா? என தடுமாற வைத்த
உன் முகத்தை!
யன்னலருகில் நின்று
ரசித்த காலங்கள் பல!

குளிர் காலவேளை
ஒரு சிறிய தீவில்
நெருப்பின் இதமான சூட்டில்
தனிமையில்
உன் அணைப்பின் சுகத்தில்,
இருந்தது எல்லாம் இன்னும்
பசுமையான நினைவுகளாக!

என்றாலும் நீ தற்போது
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
காதலிப்பதை நிறுத்தியதால்
நானும் அவ்வாறே நிறுத்த
முயல்கின்றேன்.
திடீரென நீ மறக்க நினைத்தால்
பின்னர்
என்னை பார்க்க முயற்சிக்காதே!
நானும் உன்னை மறந்திருப்பேன்.

நீ, விருப்பியிருந்ததை
முட்டாள் தனமென நினைக்கலாம்
வாழ்க்கைப்பாதையில்
சூறாவளி கடந்து விட்டதாக நினைக்கலாம்
பசுமையான நினைவுகளை ஆழ்மனதில் புதைத்து
என்னைக் கைவிட தீர்மானித்திருக்கலாம்
அந்த நாளையும், நிமிடத்தையும்
நினைக்கலாம்!
நான் இன்னொரு வாழ்க்கையை நோக்கி
நகர்ந்து விடுவேன் எனவும் கருதலாம்

ஆனால்!
எவ்வளவு நாட்களானாலும்
எத்தனை மணிகள் கடந்தாலும்
இனிமையான காதலால்
நீ எனக்கு விதிக்கப்பட்டவள்
என நினைக்கலாம்!
அன்று உன் மனதின் உந்தலில்
என்னைத் தேடுவாய்!
எனது காதல் எனக்கு சொந்தமானது
என பிரியப்படுவாய்!
அப்போதும் வெறுப்பதற்கும் மறப்பதற்கும்
ஒன்றுமிருக்காது
அப்போதும் எனது காதல் எமது காதலை
புதுப்பிக்கும் அன்பே!
எவ்வளவு காலமானாலும்
விலகமுடியாமல்
உன்னிடத்தில் இருக்கும்
என்காதல்

சாதனை

ஒரு லீற்றர் நீரில்

குளித்து

தமிழக அன்பர்

உலக சாதனையாம்

செய்தித் தாளொன்று

பளிச்சென்று தன்பக்கம்

நிரப்பியிருந்தது

அட.............

இதுவா உலக சாதனை?

இதைத்தானே நாங்கள்

தினமும் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்

அகதிமுகாமில்.......!

என்றென்றும் என்காதல்

அன்பே உன்னை
ஆழமாக காதலிக்கிறேன்
அதிகமாக காதலிக்கின்றேன்

உனது பேச்சின் இனிமையையும்
உனது அன்பான வார்த்தைகளையும்
அதனால் ஏற்படும் மலர்ச்சியையும்

நீ மென்மையாக தொடும்போது
ஏற்பட்ட ஸ்பரிசத்தையும்
இதழ்களால் இதயங்களை மௌனமாக்கி
உணர்வுடன் பேசி
பெண்மையை எனக்குள்
கிளர்ந்தெழச் செய்ததையும்

உனது களங்கமற்ற சிரிப்பையும்
அதில் தென்படும்
பளிங்குபோன்ற வெண்மையான அன்பையும்

பனி மலைமேல் மோதுவது போன்று
மலர்ச்சியை விரும்பியேங்கிய எனக்கு
ஒவ்வொரு நாளும்
நீ ஏற்படுத்திய சந்தோசங்களையும்

காலையில் தூக்கம் கலைத்து
தெம்பை தரும் உனது துயிலெழுப்பலும்
இரவில் தூங்க விடாமல் செய்யும்
உனது காதல் முனகல்களும்

அந்த நாட்களின் ஒவ்வொரு விநாடியையும்
உன் காதலின் மிதப்பில்
இருந்ததை எண்ணி
இன்றுவரை அல்ல என்றென்றும்
என் இதயத்திலிருந்து
உன்னை காதலிப்பேன்.

வாழ்க்கைச்சக்கரம்

பிரசவ வலி

இருட்டு உலகத்திலிருந்து
விடுதலையை விரும்பும் சிசுவின் போராட்டம்
கருவறையின் சுகமான வேதனை - தாயக்கு




பிரசவம்

உயிரின் புதிய வரவிற்காக
உயிரைப்பணயம் வைத்து
உயிர்கள் நடத்தும் போராட்டம்




குழந்தை

இருட்டு சிறையிலிருந்து
வெளிச்சச் சிறைக்கு
இடம்மாறும் கைதி




சிறுவயது

வண்ணாத்து பூச்சிபோல
வாழ்க்கையில் சிறகடித்துப்பறப்பதற்காக
கற்றலின் ஆரம்பம்





வாலிபம்

ஆலோசனைகளை அலட்டல்களாக்கி
அசட்டுத்துணிச்சலில்
தனித்து எதையும்
எதிர்கொள்ள துணியும் பருவம்




காதல்

ஓமோன்களின் உந்தலில்
எதிர்பாலினரில் ஏற்படும்
ஒருவகை உணர்வின் ஈர்ப்பு





திருமணம்

சுகமென தோன்றும் அழகான அன்புச்சிறை
சரியாக அமையாவிட்டால் துன்பச்சிறை





தந்தை

பிரசவித்தின் பரிதவிப்பு
முற்பகல் செய்யின் பிற்பகல் விளையும்
எனும் அனுபவிப்பின் தொடக்கக்காலம்.





தாய்

உதிரத்தை உயிராக்கி - பின்
உதிரத்தை உணவாக்கி உயிர்வளக்கும்
உயர்ந்த தெய்வம்





வயோதிபம்

வாழ்க்கையை மீளஅசைபோட்டு
உலகைவிட்டு புறப்பட தயாராகும்
இறுதிக்காலம்

முரண்பாட்டின் வினை(லை)!

கார்மேகம் சூழ்ந்து வர
கானமயில் ஆடிமகிழ
கார்குழலாள்
கடைத்தெருவில் நடைபவனிவந்தாள்.

மழைமேகம் இசைத்திட
மழைத்துளிகள் முத்தமிட்டது
மாந்தர் குடைவிரிக்க
மங்கையவள் மழையுடன் உறவாட
மழைத்துளி முகம் நனைக்க
மலர்ச்சியடைந்தது முகம்!
மலர்பாதம் மண்ணில் வைத்து
மங்கையவள்
மயில்போல் துள்ளிவிளையாடினாள்.

நங்கையவள் நளினம் பார்த்து
நானும் ரசித்து நின்றேன்
நான் நின்ற இடத்தில்
நட்டிருந்த கல் தடக்கி
நங்கையவள் நடைதளர்ந்தாள்

என்னவோ எனப்பதைத்து
எட்டிச்சென்று கைகொடுக்க
எழும்பினாள் நாணத்துடன்
எழும்பியவளின் முகம்பார்த்தேன்
என்மனமும் என்னிடமில்லை
எப்படியென்று இன்னும் புரியவில்லை.

எப்போதும் அவள் நினைப்பில்
என்னுடன் என்னவள் என
ஏங்கியிருந்த காலமெல்லாம்
எண்ணி நினைத்து
எப்போதும் மகிழ்வேன்
எல்லாக்கருத்தும்
எம்முள்ளே இணங்கிப்போக
என்னுடைய நாத்தீக கொள்கையையும்
எடுத்தியம்பினேன் எதிர்பார்ப்புடன்

ஒன்றில் மட்டும் ஒத்துப்போகவில்லை
ஒத்துப்போக முயன்றோம்
ஒத்துப்போக வேண்டுமெனில்
ஒருவர் கொள்கையை ஒருவர் விடவேண்டும்
ஒத்துப்போக முடியவில்லை – அதனால்
ஒத்துப்போய் பிரிந்து விட்டோம்
ஒத்துப்போகாத தத்துவங்களைப்போல

அவரவர் வாழ்க்கையில் சுதந்திரமாக
ஆழ்மனத்தில் காதல் வலிகள்
அம்மா பெண்பார்த்தாள்
ஆம் என்று தலையாட்டினேன்
நினைத்தது கிடைக்காவிட்டால்
கிடைத்ததை நினைத்து சந்தோசப்படு - என
எனக்கு நானே சமாதான தூதுவரானேன்

அமைதியாக ஓரிடத்தில்
அன்பர்கள் ஒன்றினைந்து
அமைதியான திருமண ஏற்பாடு
அவளும் வந்தாள்
அதிர்ச்சியுடன் நான் விழிக்க
அம்மா சொன்னாள் பெண்ணின் அக்காவென்று
அறைந்தது போலிருந்தது
அண்டமே சுழன்றது
ஆண்டவா! என்றேன்
என்னையறியாமல்

காப்பிடம்

காப்பகம்

இயந்திர வாழ்க்கையில்
பொருளாதார பூச்சிகளாக
சுருண்டுபோன உறவுகளிடம்
அன்புக்கு ஏங்கும்
குழந்தைகளும்
முதியோரும்
என்னிடத்தில்!


காப்பகம் - மகன்

சிறுவயதில் நான்
முதுவயதில் நீ
நேரமில்லை அப்போது உனக்கு
இப்போது எனக்கு
காலச்சுழற்சியை பார்த்தாயா?


காப்பகம் - தாய்

தோளில் சுமந்து
பாலூட்டி - திசைகாட்டியாய்
வழிநடத்தியவள்
வழிமேல் விழிவைத்து
வரவுக்காய் காத்திருக்கின்றாள்
காப்பகத்தில்!

சாட்சியாய்.....!

சுற்றமும் சூழலும்
புடைசூழ
மேளதாளங்கள்
ஆடம்பரங்களுடன்
அம்மி மிதித்து
அருந்ததி பார்த்து
படைக்கும்
உறவை காட்டிலும்!
உள்ளமும் உணர்வும்
புரிந்து கொண்ட
உறவே மேலானது
என்பதை
புரியாத மனிதர்களின் சாட்சியாய்!
எமது காதல்
இதயத்திலிருந்து வலிக்கின்றது!

நினைவுகளில் என்றும் அவள்!

கார்மேகம் கதிர்மறைக்க
மெல்லிய குளிர்காற்று முகம் வருடியது
அவசரத்தில் நான் வீடு நோக்கி
நடந்து கொண்டிருந்தேன்.
திடீரென
முகத்தை வருடிய
துப்பட்டாவை விலக்கிப்பார்த்தேன்
அழகிய கண்கள் மன்னிப்பை விழிக்க
உதடுகளைக் குவித்து
மெல்லிய சிரிப்புடன்
மன்னிப்பு கேட்டாள்
மாலை இருட்டிலும்
பிரகாசித்த அவளது
கதைபேசும் விழிகளுடன்
கதைபேச மறுத்தது விழிகள்!
தடுமாறிப்போனது இதயம்!


மோனலிசா ஒவியத்திற்கு போட்டியான
குறும்புத்தனமா என
பதில் தேடி தோற்றது மூளை
அவள் பார்வையின் வசிகரம்
கண்களின் சொர்க்கமாயின
மெலிதான சிரிப்பு
உணர்ச்சியலைகளை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்க
கட்டிலில் புரண்டு புரண்டு படுத்த போது
அம்மா கேட்டாள் சுகமில்லையா? என்று
அசடுவழிந்தேன் ஒன்றுமில்லை அம்மா என்று

ஒரே பார்வையில் என்னை
வசீகரித்தவள்
நினைவுகளின் நிஐத்திற்காக
நினைவுகளில் அவளைச்சுமக்கின்றேன்
நம்பிக்கைதானே வாழ்க்கை!.

முத்தமிட ஆசை ..........!

நீ அங்கே நான் இங்கே
யார் எம்மை சேர்த்துவைப்பார்கள்
யார் யாரோ சேர்ந்து நின்று
எம் இருவரையும் பிரித்துவிட்டார்களே
இதனால் யாருக்கென்ன லாபம் என்று
தினம் தினம் விடைதேடுகின்றேன்
இன்னும் கிடைக்கவில்லையே விடை எனக்கு
உன்னை விட்டு வந்த நாள் தொடக்கம்
என் கண்மணிகள் நிம்மதியாய் உறங்கவில்லை
உன்முகத்தின் அழகும்
நீ இறுதியாய் சிந்திய சிவப்பு நிற கண்ணீரும்
இன்னும் என் நெஞ்சில் நெருப்பாய் எரிகின்றது
இதை அணைப்பதற்கு யாருமில்லை இங்கெனக்கு!
உன்னிடமிருந்து என்னை பிரித்தவனை
எப்படி நான் எதிர்கொள்வேன் என்று
இங்கு தினம் தினம் எனக்குள்ளே திட்டமிடுகின்றேன்
உன்னை விட்டு நான் இங்கு வந்ததனால்
என்மீது உனக்கு கோபம் அதிகம்
அது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்
அந்த அரக்கனோடு சேர்ந்து வாழ
என்னால் முடியாது அது உனக்கு நன்றாக புரியும்
ஒன்றை மட்டும் சொல்கின்றேன்
விரைவில் நாம் இருவரும் ஒன்றாய் சேர்வோம்
அப்போது உன்னை அணைத்து முத்தமிட முடியாவிட்டாலும்
உன்மேனியெங்கும் முத்தம் தந்து
உன்மீது படுத்துறங்கும் காலத்திற்காய்
காத்துநிற்கிறேன்
நான் பிறந்த தாயக மண்ணே...!

தீபாவளி நாளில்.....................!

முற்றத்து மல்லிகை தன் இதழ்களால் புன்முறுவல் பூக்க
நறுமணம் பரவுகின்றது - என் இல்லமெல்லாம்
தீபத்திருநாளாம் என்பதனால்
முழுகிய கூந்தலில் நீர் சொட்டச் சொட்ட
என் மனையாள் இல்லமெல்லாம்
சாம்பிராணி காட்டுகின்றாள் !!!
மூத்தவளோ முழுகியிட்டு வாங்கோப்பா
கோணேசர் கோயிலுக்கு போவம் என்றாள்
இளையவனே பட்டாசு வாங்கித்தா வென்று பம்பரமாய் சுற்றுகின்றான் !!!
என் அம்மாவோ
கௌரிகாப்பொடுக்க போகவேணும்
காளியாச்சி கோயிலுக்கு கார்பிடிச்சு வாவென்றார்!!
அப்பா மட்டும் வழமைபோல்
சாப்பாடு போடெனக்கு
வயலுக்கு போகவெணும்
வரப்புவேலை கிடக்கென்றார்;!!!
என்ன செய்வதென்று எனக்கொன்றும் புரியவில்லை
கார் பிடிக்க போவமென்று கால் சட்டை போட்ட போது
என் கால்கள் நனைகின்றது !!!
என்னவென்று திகைத்தெழுந்தேன்
மழைநீர் வந்தது கூடாரத்துக்குள்
மண்வெட்டியை எடுத்தேன்
அணை போட!!!
பக்கத்துக் கூடாரங்களிலும்
இதே சலசலப்பு
முட்கம்பியடித்த எம் அகதிமுகாமெல்லாம்!!!

ஏக்கம் !!!

நான் எழுதும் தொடர் கவிதைகளை
கேட்டுப்பார்
எம் காதலின் ஆழத்தை எடுத்துரைக்கும் !!!
கடற்கரை மணலில் நாம் இருந்த இடங்களை
கேட்டுப்பார்
எம் எதிர்கால வாழ்க்கை பற்றிய கதைகளை
கூறி சிரிக்கும் !!!
ஆர்ப்பரிக்கும் கடல் அலைகளை
கேட்டுப்பார்
அழகான உன் பாதங்களை தொட துரத்தி
களைத்து ஓய்ந்ததை கதைகதையாய்
சொல்லும் !!!
முழுநிலவைக் கேட்டுப்பார்
எம் சத்தமில்லா கூடல்களை பார்த்து வெட்கித்து,
முகில் கூட்டங்களை துணைக்கு அழைத்ததை
சொல்லும் !!!
என் கண்களைக் கேட்டுப்பார்
உன் கனவுகளிலிருந்து விடுபட விரும்பாமல்
திறக்க மறுத்ததை சொல்லும் !!!
பார்க்குமிடமெல்லாம் உன் நினைவுளை
பதித்து சென்றவளே !!!
நீயில்லாத பொழுதுகளில்
உன்னைத்தவிர எல்லாவற்றையும்
மறந்து போகின்றேன்
இதைத்தான் சொன்னாயா
நீ என்னருகில்
இல்லாவிட்டாலும்
என்னுடன் முழுமையாக
இருப்பாயென்று !!!

முதலிரவு

மனதில் புத்துணர்ச்சி
இனம்புரியா சந்தோசம்
அறையினுள் நுழையும் போது
கட்டிலின் மூலையில்
பவ்யமாக இருந்த என் அழகுப்பதுமை
எத்தனை நாள் காத்திருப்பு
இந்த ஒரு கணத்திற்காக!
பூரிப்பில் அருகில் சென்றமர்ந்தேன்
பரபரப்பு
சற்று நேரம் ஆசையுடன்
அழகை ரசித்தேன்
மெதுவாக கையால் தடவினேன்
பஞ்சுபோல் மெதுமையாக
சில்லிட்ட உரோமங்கள்
உந்திவிட்ட ஆவலில்
மேற்பாகம் தொட்டு மெதுவாக விலக்க
செக்கிச் சிவந்து
நெளிந்த உடற்பாகம்
மங்கிய அறை ஒளியில்
மின்மினியாய் ஒளிர்ந்தது
ஓவ்வொன்றாக விலக்கி
அழகின் புதிய பரிமாணத்தை
அங்குலம் அங்குலமாக
ரசித்தேன்
அழகிலே மயங்கி
மார்பில் சேர்த்தணைத்து மெதுவாக
என்னை முழுமையாக மறைத்தேன்
மார்கழிக் குளிரில் என்மேல் பரவி
சுகந்தத்தையும் இதமான சூட்டையும்
தந்தது எனது புதிய கம்பளிப்போர்வை

முதல்...........!

பூவிதழால் வருடுவது போன்ற
மென்மை
சிலிர்த்தது போலிருந்தது!
உச்சந்தலையிலிருந்து உள்ளங்கால் வரை
உணர்ச்சி நரம்புகளில் மின்சாரம் ஊடுருவிச் சென்றதைப்போல
ஒரு வகை உணர்வுப்பிரவாகம்!
மகுடிக்கு மயங்கிய பாம்புபோல
உடலும் மனமும் கட்டுண்டு கிடக்க
புதுவகை உணர்வின் இன்பத்தேடலில்
விலக முயலாமல் உடல் தளர்வடைய
என்னை அறியாது
கண்களும் சொருக.....
தயவுசெய்து கேட்காதே
இப்போது நினைத்தாலும்
சிலிர்க்கின்றது – உடல்
படபடக்கின்றது - இதயம்
உணர்வுகள் உந்துகின்றன
ம் .... ம்
புரியவில்லை!
சொல்ல முடியவில்லை!
உன் முதல் முத்தம் எப்படியிருந்ததென்று!

நிஐங்கள்

காதலில்

செங்கதிர் பரப்பிவர
பனித்திரை விலகியது
பளிங்குச்சிலை போல் உருவம்
ஒய்யாரமாய் நடந்துவர...!
என சிந்தனையிலிருந்த அவளை
வடித்தேன் வரிகளில்
என்னைப்பார்த்த நண்பன்
நகைப்பாய் சிரித்தான்
காதலென்றால் புரியுமா? என்றேன்
அவனிடம்
நினைத்துப்பார்க்கவே நேரம் போதாதிருக்கும் இப்போது
நேரமிருந்தும் நினைக்கமாட்டாய்
மனைவியான பின்! என்றான்
சிரித்தபடி! என்னிடம்
நிஐங்கள் புரியவில்லை
காதலியின் கற்பனையில் நான்!


மறந்தவிடு - அவள்

துடிக்க மறந்த இதயம்
உணவை மறந்த வயிறு
ரசிக்க மறந்த மனம்
தூங்க மறந்த விழிகளில்
கண்ணீர்
ஏன்?
மறந்துவிடு என்றவள் சொன்னதால்!


மறந்துவிடு - அவளை

மறந்து விடு என்றார்கள்
மறப்பதற்கு முயல்கின்றேன்
மறந்து விட்டாயா? என
மாறி மாறி கேட்டு
மறக்க சொன்னால்
மறப்பது எப்படி! இலகுவில்
மறக்க கூடிய நினைவுகளா அவை!

தலையணை

என்றும்
எனைத் தாங்கும் சுமைதாங்கி
உணர்வுகளை ஒட்டுக்கேட்கும்
ஓற்றன்
அரற்றல்களை சகித்துகொள்ளும்
நண்பன்
உணர்ச்சிகளின் வடிகாலான
உதவியாளன்
யாருமறியா நிஜங்களை பகிர்ந்துகொண்ட
தோழன்
கண்ணீரில் கரையும்போது துடைத்துவிடும்
அன்னை


மொத்தத்தில் என் உணர்வுகளுக்கு
உரமாய் போன ஜீவன்
இன்று
தூக்கத்தில் நான் கட்டியணைத்ததால்
என் மனைவியால்
தூக்கி எறியப்பட்டவன்
என் சுவாசத்தின் எல்லைவரை
அவளுக்கே மட்டுமானது - இது
அவளின் வாதம்
அவனுக்குத் தெரியும்
அவள் குழந்தை மனம்
ஏனெனில்
எதையும் ஏற்கும் ஜீவன் அவன்!

ஒற்றைவார்த்தையில்.....!

கவிதை படிக்கிறேன்
உன்னைவிட அழகாக வர்ணித்திருப்பார்களா என்பதற்காக!
பூக்களைத் தொட்டுப்பார்க்கிறேன்
உன்னைவிட மென்மையானதா என உணர்வதற்காக!
வானவில்லை ரசித்துப்பார்க்கிறேன்
உன் புருவங்களின் வளைவைவிட அழகானதா என்பதற்காக!
அமைதியான கடலலையின் ஓசையை ரசித்துக் கேட்கிறேன்
உன் சிரிப்பொலியின் ரிதம் உள்ளதா என்பதற்காக!
மல்லிகை வாசத்தை முகர்ந்து பார்க்கிறேன்
உன் சுகந்தத்தை விட சுகமா என்பதற்காக!
சிற்பங்களை கூர்ந்து பார்க்கிறேன்
உன்னைவிட அழகாக வடித்திருப்பார்களா என்பதற்காக!
குயிலின் கூவலைக் கேட்கிறேன்
உன் குரலை விட இனிமையானதா என்பதற்காக!
கானமயிலின் நடனத்தை பார்க்கிறேன்
உன் நளினம் உள்ளதா என்பதற்காக!
மொத்தத்தில் எல்லாவற்றையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறேன்
உன்னை நினைத்து...
உன்னைவிட அழகு இருக்கின்றதா என்பதற்காக!
ஒன்றுமே அழகில்லை உன்னைத்தவிர!
ஆனால்.....
நீ மட்டும் ......
என்னை ஏன் ....
'பிடிக்கவில்லை' என்றாய்!
ஒற்றை வார்த்தையில்.......!